Rysowanie twarzy na wprost w końcu przestało sprawiać ci kłopot. A potem modelka lekko unosi brodę, ty próbujesz narysować twarz patrzącą w górę i nagle nic do siebie nie pasuje. Oczy wyglądają, jakby zsuwały się z twarzy, nos robi się płaski, a szczęka po prostu wygląda źle.
Dzieje się tak, bo uniesiona głowa zmienia całą konstrukcję, a nie tylko rysy. Jeśli dalej używasz tych samych prostych linii pomocniczych co przy widoku z przodu, rysunek będzie z tobą walczył od początku do końca.
W tym poradniku pokażę ci, jak rysuję twarz patrzącą w górę metodą Loomisa, na przykładzie prawdziwego portretu od pierwszej linii aż do końca. Zbudujemy głowę, wygniemy linie pomocnicze we właściwy sposób, rozmieścimy rysy, a na koniec dopracujemy oczy, usta, a nawet chustę na głowie.
Jeśli nie próbowałeś jeszcze rysować twarzy na wprost, zacznij najpierw od mojego poradnika metody Loomisa dla twarzy en face. Ten tutaj na nim się opiera.
Co się zmienia, gdy głowa patrzy w górę?
Kiedy ktoś unosi brodę, widzisz jego głowę lekko od dołu. Ta jedna zmiana wpływa na trzy rzeczy, na które musisz uważać.
Linie pomocnicze wyginają się do góry. W widoku z przodu linia brwi i linia nosa biegną prawie poziomo. Gdy głowa odchyla się do tyłu, zamieniają się w łuki, jak tęcza owinięta wokół kuli. Im mocniej głowa jest uniesiona, tym mocniejszy łuk.
Proporcje skracają się u góry. Czoło wygląda na niższe, bo odwraca się od ciebie, a rysy twarzy jakby przesuwają się wyżej na głowie.
Widzisz spodnie części. Spód nosa, nozdrza, spód brody i szyja stają się dużo bardziej widoczne. To właśnie te szczegóły sprawiają, że ujęcie jest przekonujące.
Zapamiętaj te trzy zasady. Każdy kolejny krok to tak naprawdę ich zastosowanie w praktyce.
Jak zbudować głowę metodą Loomisa w ujęciu od dołu
Krok 1: Narysuj koło, linię brwi i linię środkową
Zacznij od lekkiego koła, które będzie czaszką. Pamiętaj, żeby mierzyć je od czubka czaszki, a nie od linii włosów. Na tym zdjęciu włosy są owinięte chustą, przez co jeszcze łatwiej narysować za małe koło, więc wyobraź sobie czaszkę pod spodem.
Teraz narysuj linię brwi. I tu pierwsza duża różnica w porównaniu z widokiem z przodu: nie rysuj jej prosto. Wygnij ją do góry w delikatny łuk. To właśnie ten łuk mówi widzowi, że patrzymy na twarz od dołu.
Potem dodaj pionową linię środkową przez środek twarzy. Przedłuż ją poniżej koła, bo w kolejnych krokach zawiśnie na niej szczęka i broda.
Krok 2: Zaznacz linię włosów, linię nosa i brodę
Dodaj zakrzywioną linię blisko góry koła dla linii włosów i drugą blisko dołu dla podstawy nosa. Obie powinny mieć ten sam łuk w górę co linia brwi. Jeśli jedna z nich będzie prosta, a pozostałe wygięte, twarz będzie wyglądała na wykrzywioną.
Następnie zaznacz, gdzie kończy się broda, krótką kreską na linii środkowej pod kołem. Porównaj odległości ze zdjęciem. W ujęciu od dołu część z czołem będzie trochę krótsza od pozostałych dwóch, więc nie zmuszaj wszystkich trzech części do bycia równymi.
Krok 3: Odetnij boczne płaszczyzny
Odetnij płaski fragment z każdej strony koła. Te boczne płaszczyzny pokazują szerokość czaszki i miejsce, w którym znajdą się uszy.
Zacznij cięcie przy końcu linii brwi i poprowadź je w dół w stronę linii nosa. Utrzymaj obie strony w równowadze, ale sprawdzaj zdjęcie. Jeśli głowa jest choć trochę obrócona, jedna boczna płaszczyzna będzie węższa od drugiej.
Krok 4: Zbuduj szczękę i brodę
Poprowadź linię szczęki od dołu bocznych płaszczyzn w stronę znacznika brody. Potem narysuj spód brody jako krótką, zaokrągloną płaszczyznę, a nie ostry szpic.
Tu ujęcie od dołu robi się naprawdę ciekawe. Ponieważ patrzymy od spodu, szczęka pokazuje trochę swojej dolnej powierzchni. Narysuj brodę odrobinę szerszą i bardziej płaską niż przy widoku z przodu i nie ciągnij jej za bardzo w dół. Za długa broda to najczęstszy powód, dla którego portrety od dołu wyglądają na rozciągnięte.
Krok 5: Umieść uszy, oczodoły i nos
Narysuj uszy wewnątrz bocznych płaszczyzn, mniej więcej między linią brwi a linią nosa. Gdy głowa jest uniesiona, uszy wypadają trochę niżej w stosunku do oczu, więc jeśli twoje uszy wyglądają na zbyt wysoko, zwykle właśnie dlatego.
Następnie zaznacz oczodoły jako dwa zaokrąglone kształty tuż pod linią brwi i umieść małą kulkę na czubek nosa na linii środkowej. Lekko zaznacz, gdzie będą usta, i dodaj kilka linii dla okolicy wokół ust.
Zanim pójdziesz dalej, zatrzymaj się i porównaj całą konstrukcję ze zdjęciem. To najtańszy moment, żeby cokolwiek poprawić.
Ten etap konstrukcji większość osób robi w pośpiechu, a to dokładnie na nim mój Kompletny kurs metody Loomisa skupia się najdłużej: na poprawnym budowaniu głowy przy każdym pochyleniu i obrocie, zanim pojawi się choćby jeden element twarzy.
Jak rysować rysy twarzy patrzącej w górę
Gdy konstrukcja jest gotowa, rysowanie rysów polega głównie na podążaniu za łukami, które już narysowałeś. Jeśli jakiś element nie leży na swojej linii pomocniczej, zaufaj linii i popraw element.
Nos i szyja
Zbuduj nos wokół kulki, którą umieściłeś wcześniej. W tym ujęciu spód nosa jest bardzo dobrze widoczny, więc zwróć uwagę na nozdrza. Wyglądają jak dwa małe ciemne kształty i to one wykonują tu większość pracy.
To też dobry moment, żeby naszkicować szyję i linię ramion. Uniesiona broda rozciąga szyję, a narysowanie jej wcześnie sprawia, że głowa naprawdę wygląda na odchyloną do tyłu na ciele.
Usta
Najpierw narysuj linię, w której stykają się wargi. Powinna mieć ten sam łuk w górę co linia nosa. Potem dodaj górną wargę i pełniejszy kształt dolnej wargi.
Od dołu górna warga wygląda na trochę cieńszą, a dolna na trochę pełniejszą, bo widzimy więcej jej spodu. Kąciki ust rysuj miękko. Ciemne, twarde kąciki sprawiają, że mina wygląda na spiętą.
Dopracuj kształt twarzy i dodaj kolczyki
Teraz wróć do zewnętrznego konturu twarzy. Traktuj konstrukcję jak przewodnik, ale dopasuj prawdziwy kształt policzków i szczęki do zdjęcia. Każda twarz jest inna i to tutaj rysunek zaczyna przypominać ją, a nie jakąś ogólną głowę.
Dodaj teraz dodatki takie jak kolczyki, dopóki wszystko jest jeszcze jasne. Pomagają też potwierdzić, że uszy są we właściwym miejscu.
Narysuj chustę i brwi
Chusta albo jakiekolwiek okrycie włosów leży na czaszce, więc jej zewnętrzny kształt zawsze wychodzi poza twoje pierwotne koło. Najpierw narysuj duże kształty: główną masę owiniętą wokół głowy i materiał opadający po bokach. Fałdy i wzór zostaw na później.
Potem dodaj brwi. Ich łuk powinien podążać za wygiętą linią brwi, co jest kolejną rzeczą pomagającą sprzedać uniesienie głowy.
Sprawdź, czy oczy są na jednej linii
Zanim narysujesz choćby jedną rzęsę, sprawdź poziom oczu. Przyłóż coś prostego (albo po prostu ołówek) w poprzek obu oczodołów i upewnij się, że oczy leżą na tym samym łuku.
Gdy oczy nie są na jednej linii, cały portret wygląda nie tak, nawet jeśli każde oko z osobna jest pięknie narysowane. To szybkie sprawdzenie chroni cię przed tym problemem.
Narysuj oczy
Zacznij od górnej powieki. To najciemniejsza i najgrubsza linia oka. Potem narysuj tęczówkę i źrenicę. Kiedy ktoś patrzy w górę, tęczówka przesuwa się wyżej i chowa się pod górną powieką, a pod nią często widać trochę białka. Nie rysuj jej jako pełnego koła unoszącego się na środku.
Dolną powiekę rysuj jaśniej, a rzęsy dodaj krótkimi, wygiętymi kreskami, które podążają za powieką. Skończ jedno oko w całości, a potem użyj go jako wzoru dla drugiego, żeby pasowały do siebie rozmiarem, kątem i kierunkiem.
Zakończ lekkim kreskowaniem
Na koniec dodaję lekkie kreskowanie po zacienionej stronie twarzy, pod nosem, pod dolną wargą i wzdłuż szyi. W tym stylu nie potrzebujesz mocnego rozcierania. Kilka kresek w odpowiednim kierunku wystarczy, żeby zamienić rysunek liniowy w portret z prawdziwą bryłą.
Najczęstsze błędy przy rysowaniu twarzy patrzącej w górę
Proste linie pomocnicze: Proste linie zamykają twarz w widoku z przodu. Wygnij linię brwi, nosa i ust do góry.
Za wysokie czoło: Od dołu czoło odwraca się od ciebie i wygląda na niższe.
Rozciągnięta broda: Przyjrzyj się dokładnie, gdzie naprawdę kończy się broda na zdjęciu. Zwykle wyżej, niż ci się wydaje.
Uszy umieszczone za wysoko: Przy uniesionej głowie uszy opadają lekko w stosunku do oczu.
Pomijanie spodnich części: To nozdrza, spód szczęki i szyja sprawiają, że ujęcie jest wiarygodne.
Rysowanie chusty lub włosów wewnątrz koła: Wszystko, co owija głowę, leży na zewnątrz czaszki.
Jak ćwiczyć rysowanie głowy od dołu
Nie rzucaj się od razu na pełny portret. Narysuj całą stronę szybkich głów metodą Loomisa, po około dwie minuty każda, za każdym razem unosząc brodę trochę wyżej. Skup się tylko na tym, jak bardzo wyginają się linie pomocnicze i jak przesuwają się broda i uszy.
Potem znajdź zdjęcia ludzi patrzących w górę i rób tylko konstrukcję, bez rysów twarzy. Kiedy budowa głowy zacznie przychodzić ci naturalnie, rysy staną się najłatwiejszą częścią.
Na koniec
Rysowanie twarzy patrzącej w górę nie jest trudniejsze niż rysowanie twarzy na wprost. Po prostu rządzi się innymi zasadami. Wyginaj linie pomocnicze, pozwól czołu się skrócić, pilnuj brody i rysuj spodnie części, które teraz widzisz.
Jeśli twoja pierwsza próba wygląda trochę nie tak, to normalne. Porównaj ją ze zdjęciem, znajdź największy błąd w konstrukcji i popraw tylko ten jeden w następnym rysunku.
Naucz się rysować głowę pod każdym kątem
Ujęcie od dołu to tylko jeden kąt. Jeśli chcesz rysować głowy patrzące w dół, obrócone w bok i pod każdym kątem pomiędzy, bez zgadywania, Kompletny kurs metody Loomisa przeprowadzi cię przez cały system krok po kroku.
Nauczysz się budować głowę w 3D, poprawnie rozmieszczać rysy twarzy przy każdym pochyleniu i obrocie oraz rysować twarze pewnie, zamiast kopiować je linia po linii.
